نوحهء اربعين آمدن اهل بيت عليه السّلام از شام چون كاروان عاشقان از ره رسيدند * از دل فغان وا حسينا بركشيدند گفتند با شور و نوا * اى تشنه‌كام كربلا مظلوم حسين جان * مظلوم حسين جان زينب كنار تربت آن شه نشسته * چون مرغ بال‌وپر ز سنگ غم شكسته مىنالد از سوز جگر * مىگويد از رنج صفر مظلوم حسين جان * مظلوم حسين جان جانا چه گويم ز آنچه در دوران كشيدم * از دشمنان زخم زبان‌ها بس شنيدم موى سر گشته سفيد * پشتم ز بار غم خميد مظلوم حسين جان * مظلوم حسين جان در شام غم گرچه به ويرانه نشستم * ليكن بناى ظلم را درهم شكستم با گفته‌هاى آتشين * آتش زدم بر ظلم و كين مظلوم حسين جان * مظلوم حسين جان آخر برادر جان تو را مهمان رسيده * مهمان ز شام و كوفهء ويران رسيده اى كوكب اقبال ما * برخيز و بنگر حال ما مظلوم حسين جان * مظلوم حسين جان آن دم كه رأست را به نوك نيزه ديدم * دل از حيات خويشتن جانا بريدم بر چوب محمل سر زدم * بر جان خود آذر زدم مظلوم حسين جان * مظلوم حسين جان